عکس هوایی روستای منگاوی که در اردیبهشت سال 90 توسط وجه الله  ترکمان تهیه گردیده است  با کمی دقت می توانید  محله وپشت بام خانه خودتان را ببینید .

 برای مشاهده  تصویر اصلی کلیک کنید .

خــــداونـــدا ...
هـمانـا از تـو درخواسـت میکـنم به مهربانــیـت که همه چـیز را فـرا گرفـته
و به نـیرویــت که بـدان هـمه موجــودات را مقـهـور سـاخـته ای
و هرموجــودی د ربـرابـر آن خـوار و خاکـسـار گــشــته
و به جـبرّوتــت که بـدان بـر هـمه چــیز چــیره شــده ای
و به ارجمــندیــت که هـیـچ موجــودی در بـرابـر آن نایــسـتد
و به بـزرگـیـت که همـه موجـودات را پـُر کـرده اسـت
و به فرمانـرواییـت کـه بـر فـراز هـمه چـیز قـرار دارد
و به ذاتـت که پـس از نیـستی هـمه مـوجـودات پـایـنـده است
و به نـامهـایـت کـه هـمه کـرانه هـستی را پـر کـرده است
و به دانـایـیـت کـه همـه موجـودات را فـرا گـرفـتـه
وبه روشـنایی ذاتـت که همه موجودات از او روشـنایی یافـته اند.
ای روشـنایی
ای بسـیار پـاک
ای ابـتـدای هـر آغاز
و ای سـرانجـام هـر پـایـان

خــــداونــدا ... بیـامـرز آن گـناهـانـم که پـرده پاکـدامنی ها درَد
خــــداونــدا ... بیـامرز آن گـناهانـم که عـذاب وکـیـفر فـرود آرد

خــــداونــدا ... بیـامرز آن گـناهانـم که نـعمـتها را دگـرگـون سـازد

خــــداونــدا ... بیـامرز آن گـناهانـم که اجـابـت دعـا بـاز دارد
خــــداونــدا ... بیـامرز آن گـناهانـم که بـلا فـرو بـارد
خــــداونــدا ... بیـامرز آن گـناهانـم که امید را قطع میکند
خــــداونــدا بیـامرزهر گـناهی که کـرده ام و هـر خـطـایی که از من سـر زده اسـت.

خــــداونــدا ... هـمانـا مـن بـا یـاد تـو به تـو نـزدیـکی جـویـم و به وسیـله تـو از درگـاهـت شـفاعـت خـواهـم؛
و به حـق بـخـشـندگـیـت از تـو درخواسـت می کـنم کـه مـرا به خـودت نـزدیـک کـنی
و سـپاسـت را بر من ارزانـی داری و یـاد خـود را در دلـم افـکـنی

خــــداونــدا ... هـمانـا از تـو درخـواسـت می کـنم هـمانـنـد درخواسـتِ فـروتــنـی

خـوار و خـاکـسـار که کـار را بر مـن آسـان گـیـری و به مـن رحـم آوری
و مـرا بـدانـچـه بر مـن قـسـمت کرده ای خـشنـود و قـانـع گـردانـی
و در هـمه حـال فـروتـنـم نـمایـی.

خــــداونــدا ... از تـو درخـواسـت مـی کـنم هـمانـند درخـواسـت

کـسی که سـخـت تـهـیدسـت شـده و خـواسـته اش را بـه گاهِ ( هجوم ) دشـواری ها نـزد تـو آورده اسـت

و مـیل و رغـبـتـش بـدانـچـه نـزد تـوسـت فـزونـی یـافـته اسـت

خــــداونــدا ... حـکـومـت تـو بـزرگ و جـایـگاهـت والاسـت

و تـدبـیـر تو نـهان و فـرمانـت عـیان اسـت و قـدرت تو چـیـره

و تـوانایـیـت نـافـذ و کارآسـت و گـریـز از فـرمانـروایـی تو ناشـدنـی اسـت.

خــــداونــدا، بـرای گـناهانـم آمـرزنـده ای و بـرای زشـتی هایـم پـوشـانـنده ای

و بـرای کـردار زشـتـم کـسی نـیابـم که آن را به کـردار نـیک گـردانـد مگـر

تــو کـه معـبودی جـز تــو نـیـسـت پـاک و مـنـزهـی تــو و بـه سـتـایـشـت مـشـغولـم.

مـن بـر خویـشـتن سـتم کـردم و از سـر نـادانـی گـستـاخـی نـمودم

و دلـم آرام گـرفـت به ایـنکه از قـدیـم مـرا یـاد کـرده ای و نعـمـت خـود را بـر مـن ارزانـی داشـتـه ای.

خــــداونــدا، ســرورا، بـسـا زشـتـی هـا که آن را پـوشـانـدی

و بـسـا بـلاهـای گـران که از مـن بـگـردانـــیـدی و بـسـا لـغـزش هـا که مـرا از آن نـگـاه داشــتـی

و بـسـا نـاگــواریـهـا که از مـن رانــدی و بـسـا سـتـایـشـهـای زیـبـا که سـزاوار آن نـبـودم و تــو

آن را ( بر سـر زبـانـها ) پـراکــنده سـاخـتـی.

خــــداونــدا ... گــرفـتــاریـم بـس بـزرگ اســت

و پـریـشـانـیم مـرا از حــد ) صـواب و اعـتـدال ( گـــذرانـیـده و کــردارم ) دسـت مـرا از رسیـدن و رستـگاری( کـوتـاه کـرده

و زنـجـیـرهـای وابـسـتـگی مـرا به بـنـد کـشــیـده و زمـیـن گیـرم کـرده اسـت

و آرزوهـای بـلـند مـرا از رسـیـدن به سـودِ ) حـقـیقی ( باز داشته و دنـیا با فـریــبکاری هـای خـود مـرا فـریـفـته اسـت

و نـفـسـم با گـناهـان و سـهل انـگاریــش مـرا به ورطـه فـریـب فرو افکــنده اسـت

ســــرورا... از تــو درخواسـت مـیکنــم به حق ارجمـندیـت که مـبادا بـدی کـردارم، دعــایـم را از اجـابـت تــو بـاز دارد؛

من دست خالی آمدم ، دست من و دامان تو

سرتا به پا درد و غمم، درد من و درمان تو

تو هر چه خوبی من بدم ، بیهوده بر هر در زدم

آخر به این در آمدم ،باشم کنار خوان تو

من از هر دررانده ام ، من رانده ی وامانده ام

یا خوانده یا نا خوانده ام ،اکنون منم مهمان تو

پای من از ره خسته شد، بال و پرم بشکسته شد

هر در به رویم بسته شد، جز درگه احسان تو

گفتم منم در می زنم ،گفتی به تو سر می زنم

من هم مکرر می زنم ،کو عهد و کو پیمان تو؟

سوی تو رو آورده ام، ای خم سبو آورده ام

من آبرو آورده ام، کو لطف بی پایان تو؟

حال من گوشه نشین، با گوشه ی چشمی ببین

جز سایه ی پر مهرتان، جایی ندارم جان تو

من خدمتی ننموده ام، دانم بسی آلوده ام

اما به عمری بوده ام، چون خار در بستان تو   

علی انسانی  

کنار سفره که بودیم حرف مشهد شـد

وزید بوی خراسان و ناگـهان رد شد

دوباره یـاد غریب آشـنا و شـوق حرم

و سیل اشک که پشت پلکها سد شد

و دخترم که به دل حسرت زیارت داشت

درست هم نظر مرتضـی و احمـد شد

دو سـال هست که تو قـول داده ای بابا

بـرای مـا که نـرفتیم واقعـآ بـد شد

تمام بودنـم آوار شـد و یـک لحظــه

زمان برای عبور از خـودش مردد شد

دو روز بـعد بلیـط و شـروع یک پروار

کبوترانـه دلـم بـی قـرار گنبـد شد

قطار تهران،مشهد درست ساعت هشت

و ایستگاه که سرشار بـوق ممتد شد

و چند ساعت دیـگر به صحـن آزادی

نگاه منتظرم گـرم رفـت و آمـد شد  

سکات قزوینى

روستای ورکانه یکی از روستاهای دهستان الوند کوه شرقی در شرق شهرستان همدان است که در دامنه کوه قرار دارد و کوه‌های سرده در سه کیلومتری شمال شرقی، کوه سرخ بلاغ در سه کیلومتری جنوب غربی و کوه قره‌داغ در چهار کیلومتری شرق این‌ آبادی قرار دارند.

این زیبایی وصف ‌ناشدنی حاکم بر روستای ورکانه همدان در پی امضای تفاهم‌نامه میراث فرهنگی و بنیاد مسکن انقلاب اسلامی ایجاد شد و به دنبال آن زیباسازی روستای ورکانه در چند فاز انجام گرفت و حفظ معماری سنتی آن جلوه‌ای ویژه به خود گرفت.

این روستا زادگاه پرفسور توفیق موسیوند، سازنده نخستین قلب مصنوعی جهان است که در سال ۱۳۱۵ در این دیار چشم به جهان گشود.

روستای ورکانه همدان یکی از شش روستای گردشگری همدان است

روستای ورکانه همدان یکی از شش روستای گردشگری همدان است که نام آن در فهرست آثار ملی به ثبت رسید و به عنوان منطقه ویژه گردشگری کشور مطرح شد.

بافت کالبدی روستای ورکانه همدان به دلیل ویژگی خاص فرهنگی، به عنوان میراثی ارزشمند از نیاکان به شمار می‌رود و حفظ و نگهداری آن را مورد تأکید قرار می‌دهد.

این روستا منطقه‌ای است که قدم زدن در کوچه‌های آن عظمت قدرت و زیبایی آن انسان را مبهوت می‌کند و آن را زیباتر از شهر به عنوان نگین همدان معرفی می‌کند.

این روستا مدتها به لحاظ وضع خاص خود از نظر موقعیت جغرافیایی و ارتباطی و توانمندی اقتصادی و زیرساختی در انزوا قرار داشته است و در سال‌های اخیر با کشف پتانسیل هایش رونق به سراغ آن آمده است.

روستای ورکانه در دامنه جنوبی زاگرس مرکزی قرار گرفته و روستاهای این منطقه به دلیل کوهستانی بودن و برخورداری از طبیعت زیبا از مناطق بسیار بکر به شمار می‌روند.

وجود دره‌های فراوان از جمله دره‌های زیبای یورد صفرخان، دره‌ خان، تخته سنگ، جن‌ دره و سوبلاغ در مجاورت روستا از خصوصیات طبیعی منطقه است به طوری که دره بارانی در جنوب و جنوب شرق‌ آبادی واقع شده است و شیب عمومی این منطقه و وجود دره‌های فراوان در اطراف روستا موجب شکل‌ گیری رودخانه‌های فصلی شده است.

رودخانه‌های فصلی ورکانه از ارتفاعات یخچال‌ها سرچشمه می‌گیرند و بعد از عبور از اراضی سیمین ورکانه به رودخانه فصلی ارزانفود می‌ریزند و سرچشمه گرفتن رودخانه دارستان (ارزانفود) از ارتفاعات روستای ارزانفود بر جاذبه‌های طبیعی منطقه افزوده است.

گذری بر کوچه پس کوچه‌‌های روستای سنگی ورکانه در فصل تابستان، نشان دهنده پرورش درختان گردو، سیب و زردآلو در حیاط برخی از واحدهای مسکونی است.

باغ فضای اصلی زندگی برای مردمان این روستا است

در روستای ورکانه باغهای سرسبز، اراضی و فضاهای سبز، نقطه مثبت و پتانسیل فعال برای برنامه ‌ریزی جهت جذب گردشگر محسوب می‌شود زیرا باغ به عنوان فضای اصلی زندگی برای مردمان این روستا مطرح است و در جای جای زندگی افراد رخنه کرده است به طوری که حضور باغ، هر چند کم وسعت، در حیاط خانه‌ها به وفور دیده می‌شود.

گذشته از این، محور ارتباط اصلی روستا از شهر همدان نیز دارای مناظر و چشم ‌اندازهای زیبایی است که می‌تواند به عنوان محوری توریستی مطرح شود زیرا وجود چشم‌ اندازهای زیبا و مناظر بدیع این محور را یکی از پتانسیل‌های بالفعل شهر همدان کرده است.

این محور از جاده همدان – ملایر منشعب می‌شود و پس از عبور از سد اکباتان و روستاهای یلفان، شمس‌ آباد و علی‌آباد به ورکانه می‌رسد.

برخی بناها و فضاها که بیشتر در بخش مرکزی روستا و جاهایی که قدمت بیشتری دارند، شامل بناهای سطوح و فضاهای پر و خالی در هم ادغام شده هستند که بافت همگن ایجاد کرده‌اند.

در این فضا و بافت، تراکم بناها شدید است و معابر طراحی شده در این منطقه عرض کمی دارند. برخی بناها نیز به لحاظ ترکیب مربوط به دوره جدید هستند و به لحاظ ترکیب ‌بندی و بافت از نظم خاصی برخوردارند و در این بخش از بافت، در حیاط، باغ وجود دارد و بر زیبایی فضا افزوده است.

فضاهای باز روستا روی هم رفته ۶۲ هزار و ۵۶۹ متر وسعت دارند که ۱۷ هزار و ۲۰۷ مترمربع آن را معابر، چهار هزار مترمربع آن را فضای باز، ۲۰ هزار و ۲۸۶ مترمربع آن را عرصه‌های ساختمانی و ۲۱ هزار و ۷۶ مترمربع آن را باغها و اراضی تشکیل می‌دهند.

کاربرد سنگ در چهره و سیمای روستا خودنمایی می‌کند

روستای ورکانه به لحاظ کار و استفاده از مصالح بومی و محلی به خصوص مصالح سنگی منحصر به فرد است و کاربرد سنگ به صورت یک مصالح عام و متعارف در چهره و سیمای روستا خودنمایی می‌کند.

کاربرد سنگ نه‌ تنها در پی، بلکه در قسمت اعظم بناها در ساخت دیوارهای باربر و دیوارهای محوطه و حیاط‌ها مورد استفاده قرار گرفته است و اکثر سنگ لاشه است که توسط ملات گل کار شده و پهنای این دیوارهای سنگی در طبقه همکف به یک متر هم می‌رسد و تنها عامل اتصال در دیوارهای سنگی نیز استفاده از تیرهای چوبی است.

سنگ، سنگ لاشه، سنگ مالون، خشت و آجر انواع مصالح متعارف ساختمانی در ابنیه روستای ورکانه است و عنصر سنگ به عنوان اصلی‌ترین مصالح در ابنیه روستای ورکانه بیش از هر چیز در بازدید از روستا به چشم می‌خورد و به نظر می‌رسد کاربرد سنگ در روستا به علت فراوانی این عنصر در روستا و سختی و مقاومت آن در برابر تغییرات جوی و همچنین کمبود آجر و خشت در منطقه بوده است.

پیشینه روستای ورکانه به بیش از ۴۰۰ سال می‌رسد و آنچه از تاریخ برمی‌آید اینکه نخستین و قدیمی‌ترین محله آن، محله درب مسجد است.

محله درب مسجد قدیمی‌ترین محله روستای ورکانه به شمار می‌رود

روستای ورکانه مجموعه‌ای از چند محل است که هر کدام از چندین واحد همسایگی و مسکونی تشکیل شده‌اند و در محله درب مسجد که قدیمی‌ترین محله روستای ورکانه به شمار می‌رود مسجد، حمام و مخابرات قرار گرفته است.

در محله کردها نیز که در شرق روستای ورکانه و ورودی آن جای گرفته، تنها مدرسه روستا واقع شده است و خرمن جا که به محله خرمنی معروف است در این محله قرار دارد.

محله عباس‌آباد سومین محله روستاست که در مناطق تازه توسعه یافته قرار دارد و غیر از نانوایی و یک آسیاب، کاربری دیگری در آن استقرار ندارد.

روستای ورکانه به دلیل اینکه در پیرامون آن معادن سنگ به فراوانی مشاهده می‌شود، نام ورکانه را به خود گرفته و وجه تسمیه روستای ورکانه را معادل محلی که در نزدیکی معدن یا ورکان است، آورده‌اند و شاید ورکانه را به دلیل قرار گرفتن این روستا در کنار رود و جوی آب به این نام خوانده‌اند زیرا در زبان کردی، کانه به معنای چشمه است.

در روستای ورکانه مانند سایر روستاهای استان، ریش‌سفیدان جایگاه خاصی دارند و در زمانهای قدیم نیز نظام تصمیم‌ گیری و قدرت بر اساس ارباب رعیتی بوده است.

در آن زمان نقی‌خان قراگوزلو، خان روستا بوده و بعد از او نیز دخترش ارباب و حاکم روستا شده است و در حال حاضر نیز اصطبلی که در دو کیلومتری جنوب روستا ساخته شده، بقایایی از آن زمان است.

این اصطبل در سالهای پیش از انقلاب به عنوان مرکز پرورش اسب دربار مطرح بوده و در حال حاضر نیز جز آثار دیدنی روستا به شمار می‌رود.

این بنا دارای طول و عرضی به ابعاد ۷۵ در ۲۲ متر و با زیربنای کل یک هزار و ۶۵۰ مترمربع ساخته شده و دارای یک حیاط مرکزی است که در دو طرف حیاط فضای نگهداری اسب وجود داشته و دو ضلع دیگر، ‌ورودی و انبار علوفه بوده است.

ورودی اصطبل در ضلع شمال شرقی بناست و در ضلع‌های شرقی و غربی انبار علوفه و فضای نگهبانی تعبیه شده و کف انبارها از کف حیاط در حدود یک متر پایین‌تر است.

قلعه مهری خانم اثری تاریخی در روستای ورکانه است

قلعه اربابی نیز بنایی است که ساختمان آن با پلان چلیپایی طراحی شده، مربوط به مهری خانم، ارباب روستا بوده است.

این بنا در ابعاد ۱۲×۲۰ متر و با زیربنای ۳۳۰ مترمربع در دو طبقه ساخته شده است و طبقه دوم در قسمت مرکزی بنا ایجاد شده است.

ورودی بنا نیز از طبقه همکف و طبقه اول و از ضلع شرقی بنا صورت می‌گرفته است و دو پله از دو طرف ورودی طبقه همکف به طبقه اول منتهی می‌شود.

این بنا در فاصله ۱۰۰ متری در ضلع جنوبی روستا و در بستر سبز کوهپایه و مشرف به روستا واقع شده است.

وجود گورستان ساده‌ای در روستای ورکانه که در آن هیچ سنگ قبری دیده نمی‌شود از دیگر مواردی است که مورد توجه قرار دارد.

در روستای ورکانه تنها یک مسجد و آن نیز در ضلع جنوبی روستا وجود دارد که بنای آن نوساز است و با مصالح جدید ساخته شده است.

نمای ساختمان مسجد از آجر کار شده و وضوخانه، فضاهای پشتیبانی و خدماتی مسجد در اطراف آن قرار دارد. این مسجد به لحاظ معماری داخلی کاملا ساده است و یک محراب کوچک با کاشی‌کاری اندکی در اطراف محراب در آن ساخته شده است.

روستای ورکانه همدان که به عنوان زیباترین روستای استان همدان معرفی شده است این روزها پذیرای شمار زیادی از مسافران است و فضای سبز و با نشاط آن روزهایی به یاد ماندنی را بدرقه راه میهمانان همدان می‌کند.

ورکانه در فصل‌های بهار و تابستان علاوه بر پذیرا بودن اقوام کوچنده و چادرنشین، گردشگران و مسافران زیادی را به خود جذب می‌کند و ییلاقهای تخته سنگ و دریخان، باغ‌های گردو، سیب و بادام از محبوبترین گزینه‌های یک سفر خانوادگی برای مردم همدان و سایر شهرهای دیگر محسوب می‌شود.

تابستانهای خنک و دلپذیر و زمستانهای سخت و خشن دستاورد اقلیم کوهستانی برای ورکانه است که شبها همچو نگینی در دل کوه می‌درخشد.

چهره روستا همیشه تمیز و بهداشتی است و همین پاکیزگی و نورهای درخشنده کوچه‌ها پس از غروب آفتاب، ورکانه را به یکی از زیباترین و پرطرفدارترین روستاها در بین مردم همدان تبدیل کرده است.

کاشت سبزه عید قبل از سال،نشانی از سبزینگی برای سال جدید است و بدون سبزه، بساط هفت سین صفایی ندارد...

شاید خرید یک سبزه، بسیار راحت‌تر از سبز کردن آن باشد اما لذت سبز کردن سبزه نوروز به کمی زحمت می‌ارزد.

برای کاشت سبزه از انواع مختلف بذر، مانند گندم، عدس، قره ماش، شاهی و تره‌تیزک می‌توان استفاده کرد.

روش کاشت سبزه عید

برای سبز کردن گندم:

• 12 روز مانده به عید، یک لیوان گندم درون کاسه‌ای ریخته و به اندازه 2 تا 3 بند انگشت روی آن آب می‌ریزیم و تا 2 روز صبر می‌کنیم و طی این مدت 2 بار آب آن را عوض می‌کنیم.

• وقتی گندم‌ها شروع به جوانه زدن کردند، آب کاسه را خالی کرده و گندم‌ها را درون یک دستمال نخی می‌ریزیم.

• سعی کنید دستمال همیشه مرطوب بماند.

• وقتی گندم‌ها شروع به ریشه زدن کردند آن‌ها را به آرامی از درون دستمال خارج می‌کنیم.

• در ته ظرف مورد نظر، لایه‌ای از پنبه را پخش کرده و گندم ریشه زده را درون آن ریخته و پخش می‌کنیم.

• روی گندم‌ها را پارچه‌ای نخی انداخته و هر روز روی آن‌ها کمی آب اسپری می‌کنیم تا ساقه پیدا کند.

• وقتی ساقه نقره‌ای رنگ شد پارچه را از روی آن برداشته وظرف را در زیر نور و جای خنک قرار داده، هر روز مقدار کمی آب در حدی که مرطوب بماند روی آن‌ها اسپری می‌کنیم.

برای سبز کردن کوزه:

• روی یک کوزه یا سفال یک عدد جوراب زنانه می‌کشیم.

• برای اینکه تخم شاهی لعاب بیاندازد دو دقیقه آن را درون آب می‌ریزیم،سپس با انگشت یا دم قاشق تخم شاهی را از سمت پایین به بالا روی جوراببکشید و آن را درون یک سینی قرار داده و داخل آن آب می‌ریزیم و روزی سهبار این کار را انجام داده تا جوراب همیشه مرطوب بماند.

• پس از سه روز تخم‌شاهی‌ها جوانه می‌زنند و ریشه می‌بندند و طی یک هفته سبز می‌شوند.

• مراقب باشید درون کوزه همیشه پر آب باشد و ظرف زیر آن هم هر روز خالی شود.

برای سبز کردن قره ماش:

• دو لیوان قره ماش را درون کاسه‌ای ریخته و تا 2 بند انگشت آب روی آن‌، آب می‌ریزیم.

• پس از 4 روز ماش‌ها سفید می‌شوند، پس آن‌ها را درون دستمالی نخی می‌ریزیم .

• پس از سه روز که ماش‌ها جوانه زدند آن‌ها را درون ظرف مورد نظری کهاز قبل ته آن لایه‌ای از پنبه گذاشته‌ایم ، می‌ریزیم و روی آن‌ها را بادستمال خیس می‌پوشانیم.

• پس از سه روز دستمال را از روی قره ‌ماش‌ها برمی‌داریم و در حدی کهفقط مرطوب بمانند روی آن‌ها،‌ آب اسپری می‌کنیم و آن‌ها را در آفتاب قرارمی‌دهیم.

• طی 2 هفته به شکل زیبایی رشد خواهند کرد و  سبزه آماده خواهند شد تا سر سفره هفت‌سین قرار گیرند.

توجه

- استفاده از ظروف سفالی و چینی نتیجه بهتری خواهد داشت تا ظروف پلاستیکی.

هر قدر قطر بستر کمتر باشد عمر سبزه بیشتر میشود.

- آبی که در طی مراحل کشت سبزه عید استفاده می کنید آب ولرم باشد.

- اگر در محیط گرم و خشک زندگی می کنید تا مرحله ای که جوانه ها هنوز به یک سانت نرسیده اند از پارچه مرطوب استفاده کنید.

در ایران حدود 18 میلیون هکتار زمین زراعی وجود دارد که اغلب به صورت قطعات پراکنده و در اندازه های مختلف مورد بهره برداری قرار می گیرند .پراکندگی قطعات اراضی کشاورزی سنتی ایران در نظام ارباب و رعیتی و قبل از اصلاحات ارضی به علت عوامل طبیعی اقتصادی اجتماعی و سیاسی به وجود آمد . این پراکندگی ، استفاده از دستاوردهای علمی و فنی و تکنولوژی ، سرمایه گذاری در بخش تحقیقات ، ارتباطات و نهاده های کشاورزی را مشکل وگاهی غیر ممکن می سازد . امروزه پراکندگی قطعات زمین ، مانع اساسی راه پیشرفت و توسعه کشاورزی و جامعه روستایی می باشد.

مفهوم یکپارچه سازی :یکپارچه سازی اراضی کشاورزی به معنای یکپارچه سازی و یا هماهنگ نمودن کلیه فعالیت های کشاورزی اعم از آماده سازی زمین ، تهیه بذر ، کود ، سم ماشین آلات کشاورزی و نگهداری واستفاده صحیح از انها ، مدریت صحیح مزرعه و بازاریابی محصولات کشاورزی است ، به نحوی که بتوان ضمن بالا بردن توان تولید ، نوع کشت و محصولات را مطابق با نیاز های جامعه هدایت نمود.

آثار زیان بار پراکندگی اراضی :پراکندگی اراضی باعث می شودکه استفاده از عوامل تولید با دشواری صورت گیرد . نیروی کار که یکی از عوامل تولید در کشاورزی است به علت وجود عارضه پراکندگی زمین ، تضعیف شده و کارایی آن کاهش می یابد . فاصله بیش از حد بین قطعات ، رفت و آمد های مکرر و در نتیجه کاهش انرژِی کشاورزان را به دنبال دارد. همچنین به دلیل آن که عبور و مرور ماشین آلات کشاورزی ازبین قطعات کوچک و پراکنده با دشواری زیادی همراه است کشاورزان ناچارند نهاده های تولید مانند کود ، سم وبذر و تولیدات خود را به وسیله چهارپایان جابجا کنند ، به این ترتیب مشکلات عدیده ای برای بهره برداران به وجود می آید. استفاده از تکنولوژی می تواند افزایش تولید را به دنبال داشته باشد و فعالیت های کشاورزی را آسان نماید؛ اما به علت یکپارچه نبودن اراضی و وجود موانع فیزیکی و طبیعی که در این اراضی وجود دارد، بهره برداران نمیتواننداز آن به صورت بهینه استفاده کنند.سرمایه گذاری در امور زیر بنایی مانند احداث سدها، شبکه های آبرسانی، زهکشی، تسطیح زمین و احداث جاده های بین مزارع، بسیار حائز اهمیت ولی به علت پراکندگی قطعات، امکان سرمایه گذاری در این اراضی وجود ندارد. آب یکی از عوامل مهم تولید در کشاورزی ایران است. آب به علت عبور از بین قطعات متعدد و طی مسیرهای طولانی، افت شدید پیدا می کند، علاوه بر آن اختلافات و منازعات زیادی را (در حین آبیاری) بین زارعان به وجود می آورد. کمبود آبی که از این طریق ایجاد می شود، مقداری از اراضی را از چرخه کشت و تولید خارج می شود. وجود مرزهای متعدد، راههای عبور اضافی، جویها و نهرهای مختلف در بین اراضی پراکنده، هر کدام مقداری از اراضی را به خود اختصاص داده و مانع کشت آن می شوند. پراکندگی قطعات سبب می شود تا هزینه های تولید بالا رود، درآمد کشاورزان کاهش یابد، منابع و عوامل تولید تلف شود، کشاورزان از دستاوردهای علمی و فنی جدید محروم بمانند و مبادلات و ارتباطات تقلیل پیدا کند و در نهایت پدیده مهاجرت روستاییان تولید کننده به شهرها گسترش یابد.

ضرورت یکپارچه سازی اراضی کشاورزی:آثار زیانبار پراکندگی اراضی کشاورزی باعث می شود تا روند گذار کشاورزی از سنتی به پیشرفته (صنعتی) با کندی انجام شود. عدم سرمایه گذاری در بخش کشاورزی و فراهم نکردن تکنولوژی کشاورزی سبب می شود تا بهره برداران نتوانند به کشاورزی صنعتی دست یابند. کوچک بودن قطعات زمین، تعداد و فاصله بین قطعات و نامنظم بودن شکا آنها، مسائل و مشکلات متعددی را در بهره برداری از ین و سایر عوامل تولید به وجود می آورد. یکی از مهمترین مشکلات، عدم امکان استفاده صحیح و کارآمد از ماشین آلات و روشهای جدید کشاورزی است.

مزایای یکپارچه سازی اراضی کشاورزی:

*افزایش عملکرد در واحد سطح

*افزایش سطح زیر کشت

*افزایش مبادلات و ارتباطات

*افزایش درآمد بهره برداران و بهبود سطح زندگی روستاییان *کاهش هزینه های تولید

*افزایش سرمایه گذاری جهت انجام امور زیر بنایی

*از بین رفتن مرزهای غیر ضروری

*کاهش تعداد قطعات پراکندگی اراضی(آبی و دیم) *جلوگیری از فرسایش خاک

*کاهش مهاجرت روستاییان به شهرها

*مکانیزه شدن کشاورزی

*استفاده از دستاوردهای و تجهیزات علمی و فنی پیشرفته

* صرفه جویی در مصرف آب

*گسترش روحیه تعاون و مشارکت در کشاورزان

*بهبود کیفیت محصولات کشاور