روستاي تركمان
همدان -ملایر - جوکار - روستای ترکمان 
قالب وبلاگ
نويسندگان
لینک دوستان

اسم من ((شنگ )) است !

برگهاى من از خونریزى معده جلوگیرى مى کند.

اگر مسموم شدید از ریشه ام استفاده کنید.

براى رماتیسم مفیدم و آب ریشه خام من زگیل را از بین مى برد.

براى مسلولین نفع بسیار دارم .

گل من را بر روى محل سوختگى قرار دهید تا از قدرت آن التیام سوختگى پى ببرید!

20120201790.jpg

فارسى من شنگ است ، در شیراز و اصفهان به من آلاله شنگ و در خراسان ریش بز خالدار خطاب مى کنند. به من گیاه قندرون ، سنسفیل ، تسلسفیل ، اسپلنج و اسفلنج هم مى گویند.

 عربى نوع چمنى من که برگهاى آن باریک تر از من مى باشد، لحیه التیس و زنب الخیل است ، ولى در عراق و شامات به آن اذناب الخیل مى گویند. من در چمنزارهاى نمناک شمال ایران ، عمارلو، بین کبوترچاى و زرد چین ، ایسپیلى ییلاق دامنه البرز، مخصوصا افجه و نارون مى رویم و نوع چمنى من در مغرب ایران ، تفرش ، اراک ، کوه شاهو و کردستان زیاد است ، و در اروپا به علت زیبایى گل من گیاه مرا پرورش ‍ مى دهند.

 گیاه شناسان قدیم نوع حقیقى مرا نر و نوع چمنى را ماده مى دانستند، و در زبان فرانسه به من یارب دوشوو، یعنى ریش بز مى گویند. گل من که داراى زبانه هایى زرد رنگ و قشنگ است ، در فاصله اردیبهشت تا تیر ماه ظاهر مى شود ریشه گیاه من داراى لعاب بوده و کمى تلخ است و خوردن آن اشتها را فوق العاده زیاد مى کند. ریشه من خلطآور و نرم کننده سینه و التیام دهنده زخمهاست .

 از برگهاى من در سالاد استفاده مى کنند و ایرانیان آن را مانند کاهو و کاسنى با سرکه و بدون آن مى خورند، چون بسیار خنک مى باشم . خوردن برگهاى من اسهال و خونریزى معدى را بند مى آورد و از خونریزى سینه جلوگیرى مى کند و براى مسلولین نافع است .

ریشه من براى جلوگیرى از اسهال و خونریزى ، از برگ من قویتر است و خوردن خیسانده آن در شراب براى جلوگیرى از خونریزى رحم تجویز مى شود پاشیدن برگ و گل خشک شده من در روى زخمهاى چرکى و متعفن سودمند مى باشد ضماد آنرا براى التیام عصب قطع شده مفید دانسته اند ضماد گل من با موم جهت سوختگى آتش مفید است

 حکیم محمد بن زکریاى رازى خوردن ریشه گیاه مرا پادزهر سموم مى دانست . عصاره گیاه من که در طب سنتى ایران طرثوث خوانده شده است پادزهر قوى است و در ساختن تریاق فارون به کار مى رود. براى معالجه نزله ریوى ، نقرس ، رماتیسم و امراض جلدى جوشانده شصت گرم ریشه مرا تجویز کرده اند. اگر مرا پختید هرگز آب آن را دور نریزند بلکه آن را بنوشند، زیرا منافع من در آب جوشانده جمع مى شود. عصاره من جهت درمان کچلى و زخمهاى جلدى مفید است . آب ریشه خام من زگیل را از بین مى برد.

قندرون

چنانچه گیاه شنک چمنى را قطع کنید، از آن یک ماده کائوچوکى ترشح مى شود، که به آن قندرون و قندران مى گویند. این ماده در برابر هوا سفت مى شود و ایرانیان آن را مانند سقز مى جویند و چنانچه کمى حرارت به آن بدهید، به صورت کش در مى آید و با آن بهترین لاستیک را مى توان ساخت ، ولى چون مقدار آن کم است و ساختن لاستیک با آن به صرفه نیست .

 قندرون از دوستان کبد بوده و سریع الهضم است و از احتقان خون جلوگیرى کرده ، جویدن آن هضم غذا را آسان مى کند، اشتها را زیاد مى نماید. براى پاک شدن سینه از اخلاط نافع است . براى شش و قلب نیز مفید مى باشد.

 خوردن مقدار کمى از آن ، شب مواقع خواب براى تسکین سرفه تجویز شده است ، ضماد آن با سندروس یا زرده تخم مرغ نیم برشته بر روى زخم جهت التیام و رویاندن گوشت سودمند مى باشد.

 

ضماد گداخته آن با پیه بز جهت رفع کجى ناخن و درد عضلات و ترک پوست و شقاى مزمن مخصوصا با کمى شنجرف نافع مى باشد و با روغن زیتون جهت تحلیل ورمها و شکاف کشاله ران و تقویت اعصاب و خارش نافع مى باشد. مقدار خوراک آن یک مثقال است .

زبان خوراکیها جلد دوم

نویسنده : دکتر غیاث الدین جزایرى

منبع: غدیر

 

 

[ ٢٦ فروردین ۱۳٩۳ ] [ ۱۱:۱٧ ‎ب.ظ ] [ ترکمان ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

روستای ترکمان (منگاوی سابق ) از توابع دهستان ترک غربی جوکار شهرستان ملایر واقع در استان همدان می باشد این وبلاگ جهت معرفی روستا و آداب و رسوم آن در دهه فجر سال 1385 راه اندازی شده است .
صفحات اختصاصی
RSS Feed

FREE UPLOAD CENTER
FREE UPLOAD CENTER
FREE UPLOAD CENTER
Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت

☆TURK music☆

Habibiyan


FREE UPLOAD CENTER